Trasa do Bielawy i z powrotem. Wyszła konkretna odległość z tego.
Pogoda dopisała - cały czas między 15 a 20 stopni. Dopiero na sam koniec w Wałbrzychu podskoczyła do 22. Trochę wietrznie - ale do wytrzymania. Poprzednia trasa z Bielawy w skwarze dała mi popalić - a dziś było akurat.
http://www.endomondo.com/workouts/364574646/243096...

Widok na Kalenicę - koniec podjazdu z Glinna do szosy Pieszyce-Walim


Widok na Ślęzę z szosy Pieszyce-Bystrzyca


Zalew w Złotym Lesie. Prace renowacyjne na ukończeniu


Odmalowane znaki na drodze rowerowej z Julianowa na Strefę.

Dzisiaj znosiło mnie regularnie z asfaltu na leśne drogi. Najpierw miała być strefa ekonomiczna ale zniosło mnie lasem w stronę Kozic. Pomyślałem Świdnicka. Z niej zniosło mnie szybko na czerwony w stronę Przełęczy Szybkiej. Wyjechałem w Rybnicy Leśnej. Jadąc w stronę Unisławia Śląskiego zniosło mnie do lasu i wyjechałem w okolicy Gaju. Na koniec zniosło mnie na Rynek, gdzie zaliczyłem bankomat a potem do Frąckowiaka po bułki o których wiem po wczorajszym szkoleniu, że zakwaszają mi organizm. Ale za to są dobre.
Nawet w lasach uciekałem z rowerowych szlaków. Zbadałem kilka odnóg leśnych traktów. Generalnie udana przejażdżka, choć okraszona bólem głowy (niewiadomego pochodzenia, sadzę jednak, że to brak snu :-)
A! Jadąc przez Gaj odwiedziłem, po raz pierwszy w życiu, cmentarz żołnierzy armii radzieckiej. Ciekawe miejsce. Najmłodszy żołnierz miał rok. Najstarszego nie szukałem - ale większość z nich to były młode chłopaki. U nas mówilibyśmy - kolumbowie rocznik 20...

http://www.endomondo.com/workouts/364112223

Panorama na Podgórze i Dworzec PKP Wałbrzych Główny


Przełęcz Szybka


Węzeł szlaków na Przełęczy Koziej


Obrazki z cmentarza wojennego żołnierzy Armii Radzieckiej

Powrót ze szkolenia też tempem powolnym - rano nie chciałem się spocić. Teraz zaś firma pożegnała nas obiadem - to i spinać się jakoś nie chciało. Pojechałem wariantem przez Szczawno zamiast przez Biały Kamień. Trochę dalej, ale za to ciekawiej

Do pracy. Ale nie tam gdzie zwykle, tylko na szkolenie w Boguszowie. Wymyśliłem, że spokojnym tempem 12 kilometrów przez las będzie OK. I co? I było.
Aha. Tylne kółko po wymianie dętki, konusa i kulek łożyska. Chodzi jak złoto.

Pierwszy dzień lata wybitnie asfaltowo. Ale taki też był plan. Damka Hani ma oponki jednak wąskie - co najwyżej na szutry się nadające. Podniosłem sobie to zbyt niskie siodełko. I naszła mnie myśl, że niedługo, gdzieś tak za rok, za dwa - jak będę chciał pożyczyć od Hani rower, to siodełko będę musiał opuszczać...

Wczorajszy wypad odciął mnie od własnego roweru. Na trasę wyjechałem więc rowerem Hani. Śliczną niebieską damką z Decathlonu. Nie chciałem przy tym nic zmieniać w ustawieniach, więc siodełko było trochę za nisko. Musiało to fajnie wyglądać - stary facet w obcisłych gatkach na za małej damce.
Ale poza tym jechało się super - wąskie opony mają jednak tę przewagę nad góralem, że toczą się lżej. Bez żadnego wysiłku zrobiłem średnią powyżej 17 km/h. Moje standardowe tempo jest niższe. A nie jechałem samymi asfaltami.

Miała być sympatyczna czterdziestka a wyszło 28 z tego ostatnie trzy z kapciem i częściowo piechotą. Przebita opona zmusiła mnie do zjazdu z trasy i zaparkowania u teściów.
A trasa dziś typowo leśna, takie delikatne cross country. Ponad połowa dystansu po bezdrożach. Pogoda sprzyjała.

Powrót z pracy. Pierwszy raz wjechałem czarnym łącznikiem od Legnickiej do szlaku wokół Ptasiej Kopy. Stromo jest, ale technicznie łatwo.
Potem chciałem zjechać do Burczykowskich Zielonym Szlakiem Toyoty - ale ostatecznie wybrałem szlak wokół Czarnoty. Ten, który nie wiadomo kto wymalował.

Poranna droga do pracy dziś urozmaicona przejazdem przez rozkopaną dróżkę Inwalidów Wojennych w Parku Sobieskiego.

Z pracy przez Nowe Miasto - ale nie tradycyjnie przez Rynek, tylko trochę naokoło.
A na skrzyżowaniu 11-go Listopada i Pocztowej nastoletni z wyglądu busiarz wymusił pierwszeństwo. Pozdrowienia.