W tym ostatnim dniu urlopowym miało być daleko i wysoko. Co najmniej Andrzejówka. Ale po dniu przerwy nogi nie chciały jechać. Więc tylko Rybnica Leśna...
Pokaż trasę GPS

Miał być Chełmiec. Ale jak wsiadłem na siodełko, okazało się, że nie mam siły na górki. Wybrałem więc opcję asfaltową.
Pokaż trasę GPS

Trasa łączona z dwóch kawałków...

Szczególnie udał mi się kawałek przez las - w lewo od podjazdu na Modliszów. Zjazd w Burkatowie. Fajne tereny i było sporo ścieżek, których nie spróbowałem. Jeszcze.
Nie ma foto, bo oprócz Polara zgasła i kamerka. Jakiś słabo naładowany prądem wyjechałem dzisiaj...

Przejazd do Kudowy na szkolenie. Głównie szosa, ale było i odrobinę przez las w Czechach. Bardzo przyjemna jada w lekkim tempie. Niechcący rozbiłem to na dwa odcinki w maszynce do liczenia - i tylko Endomondo pozwoliło połączyć dwie trasy w jedną. Ma ten serwis swoje przewagi...

Deszcz po drodze straszył mnie dwa razy. Najpierw lekko. A potem pod samym domem konkretnie. Wróciłem przemoczony

Do Międzygórza po ciemku. Potem bladym świtem zameldowałem się na Przełęczy Śnieżnickiej. Miałem myśl, żeby zdobyć Śnieżnik - ale wiatr oraz kłębiące się nad nim chmury mi to odradziły. Zjechałem więc do Kletna a stamtąd podjazd do Przełęczy Puchaczówka. I zjaaaaaazd do Idzikowa. Pobiłem własny rekord prędkości - licznik pokazał 65 km na godzinę.

Wietrznie. Od 11 do 19 stopni. Pod Śnieżnikiem nawet mgliście. 1262 w górę! Szkoda, że plan dnia nie pozwolił mi na dołożenie jeszcze kilku kilometrów i dobicie do 60 km...

Świt na drodze nad Międzygórzem


Przełęcz Śnieżnicka


Panoramka z Przełęczy Puchaczówka

Znów mocno asfaltowa trasa. Chociaż pod koniec nie wytrzymałem i skręciłem do Książańskiego Parku na jazdę po lesie.
Rześko. Na początku nawet zimno (6 stopni). Potem lepiej. Pod koniec 16. Ideał.
Tylko ta gleba. Tak, kolejna. I najgorsze nie są poharatane opuszki palców (a trzeba było wziąć pełne rękawiczki). Najgorsze nie są połamane paznokcie. Najgorszy nie jest obity bark ani biodro. Najgorsze jest to naprawdę ledwie widoczne zadrapanie na brodzie. Ale w takim miejscu, że żona od razu wypatrzy. I się będę gęsto tłumaczył...

Na imieniny miesiąca zaplanowałem wjazd na Rogowiec. Poprzedniego dnia wieczorem wszystko sobie dokładnie obejrzałem, na sprytnych serwisach rozrysowałem wszystkie podjazdy, procenty i zakręty. Wyszło mi, że łatwo nie będzie.
Łatwo nie było. Było nawet trudniej niż się spodziewałem. Dużo pchania roweru. I to nie tylko bo kamienie, bo wyrwy albo korzonki. Było, że nie dawałem po prostu rady na ściankach. Czarny z Głuszycy rzeczywiście trudnym szlakiem jest.
Ale za to jak już na ten Rogowiec się wdrapałem to widoki.... palce lizać. Oczywiście, jeśli jeszcze ma się jakąś wilgoć w paszczy. Ja nie miałem.
Bo temperatura jak ruszałem o 5 rano - 26 stopni. Bezwietrznie. W lesie za miastem trochę lepiej, 22-23. Ale już w czasie podjazdu zaczynało rosnąć. Na Rogowcu było 27. W Andrzejówce już 30. Kończyłem przy 37!
Wiele razy mijałem trasę dzisiejszego wyścigu MTB Strefy Sudety. Współczuję Wam chłopaki.
Na Piaskowej Górze pojechałem jeszcze po bułki. Przy okazji dwa razy przejechałem przez wodną bramę wodociągów. Super...


Po lewej proszę Państwa wschód słońca.


Taka autostrada w lesie


Skalna Brama. Tuż pod Rogowcem


Na Rogowcu


Taka tam polanka


Pod Turzyną. 


A oto i sama Turzyna. Prawie 900 m n.p.m. Znalazłem tutaj 5 złotych. Moje szczęście!


Dojazd do Andrzejówki. Ten cycek na wprost to Waligóra. Też tam kiedyś wjadę

Nowy miesiąc - stare problemy. Komórka padła przed metą, ale czujnie miałem jeszcze włączonego starego Garmina. Pokazał równo 50 kilometrów. Ale ile w górę - przepadło...
Dziś głównie asfalty i kręcioły po Sokołowsku, gdzie miałem sprawę do załatwienia.
Rano zimno. 7 stopni. Powrót przy 17.

Miał być dzisiaj Trójmorski Wierch. Jedzie człowiek dwie godziny pod górę, jedzie z wizją kolejnego tysięcznika zdobytego, a tu na przełęczy halt. Pan nadleśniczy zakazał wstępu do lasu. Bo trąba. Powietrzna. Była i teraz w lesie grozi wszystkim niebezpieczeństwo.
W pierwszej chwili się człowiek złości. Wjeżdża w las. Co mu będzie jakiś leśniczy zabraniał. I jedzie - do pierwszego wiatrołomu...drzewa połamane jak zapałki robią wrażenie. Na Trójmorski wjadę sobie następnym razem.
Zjechałem do Międzylesia, pokręciłem się po śpiącym miasteczku i przez ulubioną Różankę powróciłem do bazy. W bazie kręciłem się jeszcze w kółko parę minut, bo mi do 50 km brakowało paru metrów...

Świt o świcie


Do lasu nie wolno :-(


Leśniczy zakazał


Wiatrołom


Jedyna w dzisiejszym dniu ścieżka nieasfaltowa


Resztki pomnika z XVI wieku, na które podczas trąby upadło drzewo. Międzylesie


Pod zamkiem w Międzylesiu


Międzyleski ratusz.


Podjazd z Międzylesia do Różanki. Widoczek na górki w które nie wolno chodzić...