Dzień kobiet. Trzeba uciekać na rower ;-)

Na koniec stycznia i na koniec ferii pierwsza w tym roku dłuższa przejażdżka w terenie. Wymyśliłem, że pojadę odwiedzić księżną Daisy. Dawno nie byłem tu rowerem. Ostatnio jeszcze w czasach przedinternetowych.
Zaczęło się od minus dwóch stopni, kończyło na +2. Fajnie się o tej porze roku jeździ po lesie. Zmrożone błocko super skrzypi pod oponami. Jeziorko zamarznięte. Nie sprawdzałem jak bardzo.
Co mnie poruszyło - tablica upamiętniająca Księżną podziurawiona śrutem z wiatrówki. Niby zwykły wandalizm, ale widać, że ktoś się szczególnie zawziął na jej wizerunek. Jakoś nie uchodzi.

Ostatni dzień sierpnia. Ostatni dzień wakacji.
Generalnie sierpień wypadł słabiej od czerwca i lipca. A miało być odwrotnie.
Trudno.
A ostatnia trasa jak namalowana - równo 25 kilometrów.

Asfalt o świcie


Pasieka


Tablica drogowa na drodze polnej z Modliszowa do Pogorzały


Droga od strony Pogorzały

Miały być Czechy, ale zawiodła logistyka. Tak bywa. Za to pojeździłem po lasach Książańskiego Parku Krajobrazowego. I powiem Wam, nie żałuję. Na leśnych ścieżkach, licznych i nieźle ubitych, jeździ się fajnie, szybko. I można naprawdę pobłądzić. Gdy przychodził dziś taki moment zawsze wybierałem na rozjazdach lepszą drogę. A gdy obie były porównywalne - to tą po lewej. I system się sprawdził.
Na koniec kupiłem rodzinie bułki na śniadanie, którego miało nie być (bo od Czechów miałem wrócić na obiad).
W kwestii zaś statystyki - pobiłem własnie zeszłoroczny rekord odległości, który wynosił 2443 km. Cel na ten rok to 4 tys. Zobaczymy, czy do osiągnięcia.

Tuż za strefą ekonomiczną, na szlaku czerwonym dookoła Wałbrzycha.


Na czerwonym dookoła Wałbrzycha. Za strefą ekonomiczną.


Góra Witosz. Według podanej informacji - najwyższa w Książańskim Parku Krajobrazowym.


Świebodzice Ciernie. Grób nieznanego żołnierza (!) - i cień statui wolności...


Na żywo w oddali było pięknie widać Śnieżkę.


Panorama Gór Wałbrzyskich z Cisowa. Jedna z moich ulubionych

Pierwszy raz od kwietnia wybrałem się w długich rękawiczkach. Bo zimno.
Generalnie po bułki ale zrobiłem też zwiady ścieżek rowerowych. Na Podzamczu o mało nie zginąłem na przejeździe rowerowym, gdzie kierowca czerwonego Audi, które było pewnie starsze niż on, wymusił pierwszeństwo.
Potem zrobiłem zdjęcie nowych 200 metrów drogi rowerowej na Kusocińskiego.
Bułki w piekarni na Piaskowej. Tak, zdradziłem Frąckowiaka...

Dziś udało się wjechać na Velką Destną - najwyższy szczyt Gór Orlickich. Jej wysokość to 1115 m n.p.m. - to więcej niż Wielka Sowa, więc mamy jakiś tam rekord. Przy czym zaznaczam, że nie jest to jakiś wielki wyczyn. Czesi mają ten zwyczaj, że lubią sobie poasfaltować dróżki w górach. Tak więc prawie do samego szczytu prowadzi fajna, asfaltowa "cyklotrasa". Od Serlicha też nie ma jakiegoś podjazdu trudnego. Tak więc łatwizna.
Co prawa Destna nie chciała się łatwo poddać - zimno - 8 stopni, mgła, deszcz i wiatr. Nienajlepsza pogoda na jazdę po górach. Przez to wszystko skróciłem trasę, bo wymarzłem konkretnie.
Straciłem pewnie kilka fajnych widoczków - bo w tych chmurach nie było widać dalej jak na 100 metrów. Ale Góry Orlickie polecam każdemu. Oznakowanie szlaków perfekcyjne, asfalty przyjazne.

Asfalt tuż za Mostowicami, po czeskiej stronie


Serlich - przełęcz, stąd ruszamy na Velką Destną


Rozjazd szlaków pod Velką Destną


Szczyt Velka Destna. Chyba nie wolno wjeżdżać tu rowerem...


Tablica informacyjna na Velkiej Destnej


Szczyt zamglony. Parę lat temu była tu jeszcze drewniana wieża widokowa. Teraz jak widać nie ma po niej śladu.


Rozjazd po zjeździe z Destnej. Zwie się Pod Jelenkou


Asfalty w Górach Orlickich rządzą.


Korunka. Kolejny rozjazd szlaków


Dojazd do Orlickie Zahori. Szlak zielony, pieszy. Tylko tutaj były odcinki, gdzie droga nie miała asfaltu.


Mostowice. Kościół i Nepomuk. A dla mnie też i parking skąd startowałem i gdzie kończyłem pętlę

Dzisiejsza wyprawa po bułki nietypowa, bo głownie ruchliwymi asfaltami. Na drodze do Czarnego Boru zaprzyjaźniłem się nawet z ciężarówkami jeżdżącymi do kamieniołomu melafiru. Myślałem, że rano nie będzie ruchu i to był błąd.
Najciekawszy odcinek był między Grzędami (już za kamieniołomem) a Mieroszowem. Nowy asfalt i ładne widoki. Między innymi dlatego skusiłem się na ten Mieroszów - pierwotnie miałem za Czarnym Borem skręcać w stronę Boguszowa.

Rozpierducha przy Tesco. Zamknięta droga rowerowa z powodu budowy wyjazdu z nowej Stonki


Czarny Bór. Szlak czerwony


Mgły a Czarnym Borem


Kolumna maryjna w Kochanowie. Na żywo robi wrażenie, na zdjęciu tego nie widać


Wylot z Kochanowa na Mieroszów - bogactwo opcji...

Dziś z łóżka zwlokłem się samą siłą woli. Mało brakowało a bym nie pojechał - tylko z obowiązku się ruszyłem. Jechało mi się źle. Z tego wszystkie pokręciłem się po mieście, kupiłem pieczywo i po 20 kilometrach wróciłem do domu.

Pięknymi czeskimi asfaltami dziś się rozbijałem. Chociaż i po polskiej stronie - od przełęczy za Porębą do Mostowic asfalt też idealny.
Gdyby nie czas - musiałem być po ósmej z powrotem - pętla była by większa bo jechało się idealnie. Temperatura rano w dolinie Orlicy 12 stopni. Pod koniec, już w Długopolu około 20. Warunki do jazdy super.
Na całej trasie minęły mnie dwa samochody raptem. Góry Bystrzyckie i Orlickie po raz kolejny się sprawdzają.

Panorama z Przełęczy nad Porębą


Widok z szosy w Czechach (Orlické Záhoří do Bartošovice v Orlických horách) na Góry Bystrzyckie


Widok z szosy w Czechach (Orlické Záhoří do Bartošovice v Orlických horách) na Góry Bystrzyckie


Kościół w Neratov'ie znany ze szklanego dachu


Bartosovice w Orlickych Horach. Nepomuk na przejściu granicznym z Niemojowem.

Dzisiaj znosiło mnie regularnie z asfaltu na leśne drogi. Najpierw miała być strefa ekonomiczna ale zniosło mnie lasem w stronę Kozic. Pomyślałem Świdnicka. Z niej zniosło mnie szybko na czerwony w stronę Przełęczy Szybkiej. Wyjechałem w Rybnicy Leśnej. Jadąc w stronę Unisławia Śląskiego zniosło mnie do lasu i wyjechałem w okolicy Gaju. Na koniec zniosło mnie na Rynek, gdzie zaliczyłem bankomat a potem do Frąckowiaka po bułki o których wiem po wczorajszym szkoleniu, że zakwaszają mi organizm. Ale za to są dobre.
Nawet w lasach uciekałem z rowerowych szlaków. Zbadałem kilka odnóg leśnych traktów. Generalnie udana przejażdżka, choć okraszona bólem głowy (niewiadomego pochodzenia, sadzę jednak, że to brak snu :-)
A! Jadąc przez Gaj odwiedziłem, po raz pierwszy w życiu, cmentarz żołnierzy armii radzieckiej. Ciekawe miejsce. Najmłodszy żołnierz miał rok. Najstarszego nie szukałem - ale większość z nich to były młode chłopaki. U nas mówilibyśmy - kolumbowie rocznik 20...

http://www.endomondo.com/workouts/364112223

Panorama na Podgórze i Dworzec PKP Wałbrzych Główny


Przełęcz Szybka


Węzeł szlaków na Przełęczy Koziej


Obrazki z cmentarza wojennego żołnierzy Armii Radzieckiej