Powrót z pracy? Tak jakby. Na pewno nie najkrótszą drogą. Przez Przełęcz Szybką i Jedlinę Zdrój. Trochę lasem, trochę szosą, trochę uliczkami. Taka kolejna ćwiartka przed kolacją. Albo bardziej po obiedzie (choć obiadu nie jadłem).

Nie ma to jak ćwiartka przed kolacją.
Na zakończenie sierpnia chciałem jeszcze dołożyć kilka kilometrów do sumy tego miesiąca. Żeby jednak pobić lipiec, musiałbym przejechać setkę. A nie miałem czterech godzin...Z dobrych wieści - to najlepszy sierpień w historii :-)

Mglisto, wilgotno i stabilne 16 stopni przez cały czas.
Spróbowałem nowego wariantu drogi do Zagórza ze Złotego Lasu. Najpierw niebieskim jak ostatnio a potem w środku lasu na nieznane ścieżki. Widać po śladzie, ile ślepych zaułków odwiedziłem. W końcu, obszczekiwany przez psy, wyjechałem w Lubachowie.

W Lubachowie podjazd do Zagórza od strony zapory zamknięty. Droga jednokierunkowa to jest teraz. Ponoć po to, żeby wymusić przejazd obok nowego welness srelness sirbudu. A był to mój ulubiony podjazd...

Mgliście...

Kapeć. Po prostu kapeć. I to w najgorszym miejscu - na Chełmcu. Tak więc dzisiaj trasa rowerowo - piesza. Bo z Chełmca do domu per pedes :-/

To był trzeci Chełmiec w tym roku.

Ostatni dzień długiego weekendu. Już w domu. Ale pojechać gdzieś jeszcze trzeba.
Jakiś czas temu nie udało mi się wjechać od strony Zagórza Śląskiego na Klasztorzysko. Górę taką. Pisałem, że jeszcze spróbuję kiedyś. I dzisiaj nadszedł dobry moment. Spróbowałem od strony Wałbrzycha. Z sukcesem :-)

Od kilku dni narzekałem na brak wertepów - więc dziś wybrałem błądzenie po polach, zagajnikach, bagniskach.
Zaczęło się od spotkania z dystyngowanym rogaczem, który z ciekawością patrzył, kto mu przeszkadza bladym świtem. Pomyśleć, że niektórym sprawia radość zabijanie takich okazów.
Z mozołem przebijałem się chaszczami z Długopola Górnego do Poręby. Potem szlakiem na autostradę sudecką. Potem lasami do Spalonej. Już tędy kiedyś jechałem - ale wtedy to były leśne drogi. Teraz autostradowe, asfaltowo-szutrowe, nudne jak cholera hajłeje. U Czechów jak jest asfalt to przynajmniej widać, że ścieżynka jest dla turystów. Tutaj dwa czołgi się miną z zapasem.
Ze Spalonej zielonym szlakiem w dół na Wyszki. W połowie mi się znudziło i pojechałem mniej znanymi ścieżkami. Z Wyszek też polami do Długopola.
Mało mi było kilometrów, więc w Długopolu znów w chaszcze. Pobłądziłem, pobłądziłem i po równo 40 kilometrach się odnalazłem.

Jak święto, to trzeba odwiedzić jakieś Sanktuarium. Padło na Marię Śnieżną. Bo wysoko, bo ostatnio zdechła mi komórka. Bo chciałem zrobić zdjęcie tej fortecy niedostępnej i strzeżonej.
Sama trasa light. Podjazd od strony Marianówki świeżutkim asfaltem - polecam tym na chudych oponkach. Zjazd do Międzygórza szlakiem żółtym obok Ogrodu Bajek - bardziej wymagający.

Ci Czesi kochają asfalt. Wjeżdża człowiek na ponad tysiąc metrów a tu w lasach wszystkie ścieżki elegancko wyasfaltowane. Do tego znaki co 10 metrów a drogowskazy na każdym skrzyżowaniu. Nie sposób się zgubić.
Tak więc dzisiejsza górska trasa (ponad 1000 m przewyższenia) odbywała się głównie asfaltami. Przez to łatwa była bardzo. Poznałem Lewin Kłodzki i czeskie miasteczko Olesnice. Obie mają swój urok i pewnie jeszcze je odwiedzę.
Temperatura nie przekroczyła 27 ani razu. A rano startowałem przy 16.

https://goo.gl/photos/8HYA92oFoBYDbocd9

Po wczorajszym pustynnym etapie dziś, w ramach odpoczynku, lajtowo - asfaltowo. Same dróżki, żadnych lasów. Temperatura dopisywała - od 18 do 24. Średnia około 20 stopni. Niedziela, więc drogi puste.
Tylko te jesienne liście. Jakbym jeździł w październiku...


Czy to już jesień? Czy tylko susza?


Zjazd do Cieszowa. Po prawej to nie piach. To prześwietlone zboże

Na imieniny miesiąca zaplanowałem wjazd na Rogowiec. Poprzedniego dnia wieczorem wszystko sobie dokładnie obejrzałem, na sprytnych serwisach rozrysowałem wszystkie podjazdy, procenty i zakręty. Wyszło mi, że łatwo nie będzie.
Łatwo nie było. Było nawet trudniej niż się spodziewałem. Dużo pchania roweru. I to nie tylko bo kamienie, bo wyrwy albo korzonki. Było, że nie dawałem po prostu rady na ściankach. Czarny z Głuszycy rzeczywiście trudnym szlakiem jest.
Ale za to jak już na ten Rogowiec się wdrapałem to widoki.... palce lizać. Oczywiście, jeśli jeszcze ma się jakąś wilgoć w paszczy. Ja nie miałem.
Bo temperatura jak ruszałem o 5 rano - 26 stopni. Bezwietrznie. W lesie za miastem trochę lepiej, 22-23. Ale już w czasie podjazdu zaczynało rosnąć. Na Rogowcu było 27. W Andrzejówce już 30. Kończyłem przy 37!
Wiele razy mijałem trasę dzisiejszego wyścigu MTB Strefy Sudety. Współczuję Wam chłopaki.
Na Piaskowej Górze pojechałem jeszcze po bułki. Przy okazji dwa razy przejechałem przez wodną bramę wodociągów. Super...


Po lewej proszę Państwa wschód słońca.


Taka autostrada w lesie


Skalna Brama. Tuż pod Rogowcem


Na Rogowcu


Taka tam polanka


Pod Turzyną. 


A oto i sama Turzyna. Prawie 900 m n.p.m. Znalazłem tutaj 5 złotych. Moje szczęście!


Dojazd do Andrzejówki. Ten cycek na wprost to Waligóra. Też tam kiedyś wjadę